بهار آمد و ما هستیم

****************

باغ را از دی کافور نثار آید

چون بهار آید لولوش نثار آید

باغ ماننده ی گردون شود ایدون که ش

زهره از چرخ سحرگه به نظار آید

این سومین سالی است که ما با شماییم و شما با ما.یک قصه بودیم که شروع شدیم و تا الان ادامه داشتیم و امیدواریم به پایان رسیدن این قصه خوش باشد.

خداوندا!

کیست که ساغر محبت از دست تو نوش کرد و حلقه ی بندگی دیگری در گوش کرد؟!

کدامین نرگس،پای نیاز در چشمه ی تو شست و چشم شیفتگی به تو ندوخت؟!

خدایا!

کدامین کهکشان بر گرد تو گشت و واله و حیران تو نگشت؟!

عزیزا!

کدامین نیلوفر آبی به عشق تو سر فرا آورد و جاذبه ی مهر تو دید و به برکه گریخت؟!

معشوقا!

کدامین انسان پیشانی عشق بر خاک ربوبیت تو سایید و شیرینی تو چشید و دل به دیگری سپرد؟!

دلبرا!

کدامین پروانه،شعله های ملتهب جمال تو دید و به ظلمت پناه برد؟!

امیدا!

کدامین یوسف به عشق رویای تو اواره نگشت؟کدامین یوسف در زیر سرپناه تو به زلیخا پناه داد؟

شاهدا!

کدامین موسی در کوه طور گداخته شد و حضور رقیب تو را دوام اورد؟

ربا!

کدامین مریم کلامی با تو گفت و لب از صحبت دیگران ننهفت؟

شور آفرینا!

کدامین محمد در حرا صدای تو شنید و نلرزید؟

"این مناجات دلنشین تقدیم به کسانی که در روزهایی نه چندان دور با ما بودند و سطر سطر دفتر

خاطرات ما از واژه های دل انگیز وجود آنها سرشار است."

سه تاییها*کتایون نوایی،الهه آرانیان و سارا مریدی*

فراموش نکنیم روزهای خوب گذشته را...